Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Venceremos

Οταν έγραφα τον τίτλο της ανάρτησης,σκεφτόμουν ποιο σημείο της στίξης θα του ταίριαζε περισσότερο.Τελικά επηρεασμένη από τα λόγια της Αλκυόνης Παπαδάκη ότι:''Επαναστάτης πάει να πει να το παλεύεις δεν είναι απαραίτητο πάντα να το κερδίζεις'',αλλά και από τη δυναμική που νοιώθω να βγάζει αυτή η λέξη αποφάσισα να μην βάλω πλάι της κανένα σημείο στίξης και να αφήσω αυτή την επιλογή στον καθένα/την κάθε μία από σας ανάλογα πως την εισπράττετε στη ζωή σας ή έστω σε κάποιους τομείς της ζωής σας .. (άραγε θα νικήσουμε;)

Αφορμή για τα παραπάνω στάθηκε το θέμα που ενσκήπτει κάθε φορά με τις εκλογές: η προσπελασιμότητα των εκλογικών τμημάτων.Το δε τραγελαφικό ( που πιστεύω πως συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα),είναι ότι όλα τα κόμματα''θέλουν'' ''επιθυμούν'',να έχουν στους κόλπους τους υποψήφιους/υποψήφιες άτομα με αναπηρία, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται τα εκλογικά τμήματα να είναι προσβάσιμα ώστε ελεύθερα και ανεμπόδιστα να ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα και οι πολίτες με αναπηρία.Δηλαδή ελεύθερο το εκλέγεσθαι,αλλά εμποδισμένο το εκλέγειν..

Ανάμεσα στα πολλά που έχω αντιμετωπίσει από τον ''αποκλεισμό'' που δημιουργεί η απουσία προσπελασιμότητας,είναι και αυτό που μου συνέβη όταν είχα πάει να ψηφίσω στις τελευταίες δημοτικές εκλογές,το οποίο βέβαια δε θα ξεχάσω ποτέ.

Το σχολείο που ψήφιζα ήταν απροσπέλαστο,υπήρχαν μερικά σκαλιά στην είσοδο και εκεί κοντά στεκόταν δύο υπάλληλοι της Ε.Τ.1 και ένας αστυνομικός.Οταν ζήτησα από τον αστυνομικό να μου πει με ποιο τρόπο θα έμπαινα μέσα για να ψηφίσω,άρχισε να ωρύεται και με πολύ άσχημο τρόπο να μου λέει ότι δεν ήταν διατεθειμένος να βοηθήσει στο παραμικρό ενώ οι δύο υπάλληλοι σιγοντάριζαν και όλο μου επαναλάμβαναν ''τι ήθελες και ήρθες να ψηφίσεις;δεν καθόσουν καλύτερα στο σπίτι σου;''Αφού τους απάντησα ότι λυπόμουν πολύ που δύο νέοι άνθρωποι είχαν τέτοιες αντίλήψεις και ότι στον φορέα που δούλευαν πλήρωνα και γω σαν φορολογούμενη πολίτης ,κάνει την εμφάνιση της μετά από επιμονή μου και η δικαστική αντιπρόσωπος.Ανίκανη να λάβει θέση και να διαχεοριστεί την κατάσταση,πρότεινε εκεί στις σκάλες να φέρει την κάλπη και να ψηφίσω.Με την αρνητική και επιθετική συμπεριφορά των εκπροσώπων των τριών εξουσιών,της τέταρτης,της εκτελεστικής και της δικαστικής,έκανα την τελευταία μου προσπάθεια να ασκήσω το εκλογικό μου δικαίωμα.Πρότεινα στην δικαστική αντιπρόσωπο τουλάχιστον να ψηφίσω στο πίσω μέρος του προαύλιου του σχολείου,μια και το προσωπικό δεδομένο της ψήφου δεν ήμουν διατεθειμένη να το ''βγάλω''σε κοινή θέα.Τελικά αυτό και έγινε.Οταν τελείωσα με όλη αυτή την''απαράδεκτη ταλαιπωρία''αναζήτησα επίμονα τον αστυνομικό για να πάρω τα στοιχεία του και να τον καταγγείλω.Εις μάτην..τα ίχνη του είχαν εξαφανιστεί.
Ολο αυτό που βίωσα με σημάδεψε και με πλήγωσε,με εξουθένωσε μα και με αηδίασε τόσο πολύ,που για τις επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις ούτε ήθελα να πάω να ψηφίσω.Και η σκέψη μόνο με απωθούσε καθώς ερχόταν συνεχώς στο νου μου όλη η φρίκη που είχα αντιμετωπίσει.
Αυτή τη φορά όμως στις τελευταίες εκλογές,λίγο η συζήτηση με κάποιες φίλες περοσσότερο ο χρόνος που πέρασε αλλά και η απόφαση μου να διεκδικήσω δυναμικά ακόμα περισσότερο αυτή τη φορά το δικαίωμα μου αλλά και την επιθυμία μου να ψηφίσω ,πήγα. Στο ίδιο σχολείο πάλι...Μόνο που προς μεγάλη μου έκπληξη αυτή τη φορά,από όλες τις εισόδους υπήρχαν ράμπες,ράμπες σωστά φτιαγμένες και καλαίσθητες..όπως ακριβώς πρέπει να είναι.Ενοιωσα μεγάλη ανακούφιση και μόνο που εξέλειπε αυτό το εμπόδιο.
Ομως ως εκεί,αυτό ήταν γιατί σάυτό το εκλογικό τμήμα ψήφιζαν στον πρώτο όροφο.....που φυσικά δεν υπήρχε πάλι πρόσβαση για να ανέβω.Πάλι λοιπόν κατέβηκε η δικαστική αντιπρόσωπος την οποία ειδοποίησε ο αστυνομικός(με τις μόνες διαφορές από την προηγούμενη φορά,ότι τουλάχιστον ήταν ''ήπιοι ''συνεργάσιμοι και οι δύο,και ψήφισα όχι στο προαύλιο,αλλά σε κάποια αίθουσα στο ισόγειο).
Ξανά λοιπόν απούσα η προσπελασιμότητα των εκλογικών κέντρων.Αδιαφορούν και δεν προνοούν,δεν τους ενδιαφέρει επί της ουσίας η ελεύθερη άσκηση του δημοκρατικού και ανθρώπινου αυτού δικαιώματος για όλους τους πολίτες,''επί ίσοις όροις''.Γιατί λείπει η πολιτική βούληση-τα κίνητρα τους δεν έχουν αλήθεια-,γιατί λείπει ή μάλλον είναι ημιτελής και επιλεκτικά αντιρατσιστική και η κοινωνική συνείδηση χώρων και ανθρώπων.
Και όμως νάξεραν πόσο κάποια πράγματα είναι απλά μα τόσο απλά και ανέξοδα.....αρκεί να ξέρεις να βλέπεις μπροστά και γύρω σου χωρίς παρωπίδες.

8 σχόλια:

κόκκινο μπαλόνι είπε...

Σήμερα μπαίνεις στην προμετωπίδα με το ποστ σου!
Το ξαναλέω κι εδώ: μη ξανασταματήσεις! Γράφε!
Φιλιά!

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Με τιμάς μπαλονάκι μου με ότι μου λες...οκ δε θα σταματήσω,όσο και όταν είναι εφικτό θα γράφω..πάντως για νάμαι ειλικρινής ποιήματα δε σταμάτησα ποτέ να γράφω.
Σ'ευχαριστώ και για την προμετωπίδα

πολλά φιλιά

katerina είπε...

Ετσι μπράβο καλή μου!!!!Πάλι εδώ ,πάλι μαζι!!!!!
Διεκδικησε οτι σου ανήκει αλλα και ο,τι σου οφείλει αυτή η κοινωνία της αδιαφορίας και του συμφέροντος!Λένε πως ένα χελιδόνι δε φέρνει την Ανοιξη αλλα είμαι σίγουρη πως αυτο τοπε κάποιος που φοβόταν πολυ αυτό το ένα χελιδόνι......Η ζωή άλλα λέει και η περίπτωσή σου οπως και άλλων το αποδεικνύει!!
Νάσαι καλά και να χαμογελας,γλυκιά μου!!!

λυγερη είπε...

Κατ' αρχήν θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες.
Είναι απώλεια να μας στερείς τον γραπτό σου λόγο. Είναι ουσιώδης,
σέβεται τον αναγνώστη, είναι αληθινός και έχεις πράγματα να πεις βρε αδελφέ πως να το κάνουμε;;

Ως προς το θέμα που θίγεις ,το έχω δει αυτό το έργο πολλές φορές. Αλλά:
Νομίζω ότι έχει να κάνει και με την προσωπική ευαισθησία, τον πολιτισμό και την ευθύνη των εκπροσώπων της Πολιτείας που παρίσταται εκεί σε κάθε περίπτωση .
Έχω γίνει μάρτυρας περίπτωσης ενός υπερήλικα που με πολύ ευγένεια τον αντιμετώπισαν, κατέβηκε η δικαστικός αντιπρόσωπος και νομίζω τελικά ψήφισε.
Αλλά μην πάμε πολύ μακριά.
Αν δεχτούμε σαν δεδομένο ότι είναι πολυτέλεια, φερ' ειπείν, η πρόβλεψη ενός αναβατορίου για τους ορόφους των σχολείων, πράγμα που σημαίνει πρόβλεψη και για μαθητές με αναπηρία, θα ήταν τόσο δύσκολο, να προβλεφθεί ένας ισόγειος χώρος σε κάθε εκλογικό κέντρο ,αποκλειστικά και μόνο για τους αναπήρους και ανήμπορους να κινηθούν ψηφοφόρους; Δεν μπορούσε να βρεθεί μια φόρμουλα; Δεν νομίζω να είναι αδύνατον.
Αλλού είναι η αδυναμία. Στην φροντίδα, την έννοια και τον σεβασμό όλων των δικαιωμάτων-και του εκλογικού- του Έλληνα πολίτη .
Καλή σου μέρα γλυκιά μου.
Νάσαι καλά και να είσαι κοντά μας.
Σε χρειαζόμαστε. ΄Ολοι έχουμε ο ένας την ανάγκη του άλλου.
http://ligery.pblogs.gr
http://pygemos.blogspot.com
http://lygeri.pblogs.gr

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

:)Καλημέρα Κατερίνα μου

Αυτό το''πάλι μαζί..''που είπες πόσο δυνατό μήνυμα είναι και πόσο αλληλέγγυο..
Κρατώ τα σοφά και αληθινά σου λόγια που μου έγραψες.Και ναι, οι άνθρωποι η ζωή διαψεύδουν όλους τους ανασταλτικούς μηχανισμούς που σοφίζονται κάποιοι άνθρωποι για να εμποδίσουν τον ερχομό μιας καλλίτερης μέρας.
Σ'ευχαριστώ,πολλά φιλάκια

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Αγαπημένη Λυγερή καλή σου μέρα

Για μένα είναι θησαυρός πολύτιμος τα λόγια σου/τα λόγια σας,Εχουν μεγάλη αξία και βαρύτητα για μένα,έχουν και αξία καρδιάς,γιατί είναι αληθινά και με αγάπη.Μου δίνουν παράλληλα και δύναμη μέσα από τις δυσκολίες να συνεχίζω μου δείχνεις/μου δείχνετε πως υπάρχει λόγος να συνεχίσω.
Εχεις δίκιο και συμφωνώ με όλα όσα έγραψες Λυγερή.Αδιαφορία ,απουσία έλλεψειςαπό την πολιτεία και τους εκπροσώπους.Και αφήνονται όλα στην καλή προαίρεση μόνο κάποιων λίγων...Το οργανωμένο όμως λείπει...
Σε φιλώ καλή μου και σε ευχαριστώ.

Aνεμος είπε...

.αρκεί να ξέρεις να βλέπεις μπροστά και γύρω σου χωρίς παρωπίδες.

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Καλώς όρισες Ανεμε,έτσι είναι απο κει ξεκινάνε όλα ή σχεδόν όλα.
Νάχεις ένα όμορφο απόγεμα.