Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Η Επιστροφή ;!

Αυτή η αποψινή μου ανάρτηση μετά από απουσία σχεδόν 7 ολόκληρων μηνών θέλω νάναι αφιερωμένη στους φίλους που γνώρισα μέσα απ'αυτό το μπλογκ,και τους ονομάζω φίλους,γιατί αν και δεν συναντηθήκαμε δεν γνωριστήκαμε από κοντά,παρόλα αυτά έδειξαν το ενδιαφέρον και την ανησυχία τους όταν έλειψα.Και αυτό σημαίνει πολλά για μένα.
Κάποιες φορές ένα ευχαριστώ η η βαθιά συγκίνηση που αισθάνεσαι φαίνεται νάναι δύσκολο να περιγράψεις με λέξεις ..
Να σας ζητήσω όμως και τη συγνώμη σας γιατί δεν μπόρεσα να απαντήσω στις ανησυχίες σας.Οπως σας εξηγώ και σε απάντηση μου στα σχόλια,σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα χρειαζόταν την απόλυτη αφοσίωση,φροντίδα και πολύ τρέξιμο για την αντιμετώπιση ..τώρα είμαστε σε ήπια περίοδο,οπότε και μπορώ προς το παρόν να βρίσκομαι εδώ.
Αγαπημένοι φίλοι Λυγερή,Κατερίνα,κόκκινο μπαλόνι Παναγιώτη καλώς σας ξαναβρίσκω,ελπίζω να τα λέμε

16 σχόλια:

px είπε...

Επιτέλους! Επιτέλους! Επιτέλους! Μα ούτε φωνή ούτε ακρόαση; Μην το ξανακάνεις. Ανησύχησα.

px είπε...

Ξέρεις πολλές φορές σκέφτηκα να παρατήσω την μπλοκόσφαιρα. Κάποιες φορές μάλιστα συνέλαβα τον εαυτό μου να γράφει κείμενα διεκπεραιωτικού χαρακτήρα. Πάντως το δούναι και λαβείν των σχέσεων με κράτησε. Αυτό και μόνο. Γνώρισα υπέροχους ανθρώπους εδώ μέσα. Κι αυτό φτάνει.

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε...

Καλή επιστροφή ... μας έλλειψες... μην ανησυχείς και εμείς ερχόμαστε και φεύγουμε ανάλογα με τις διαθέσεις...

Ελπίζω όλα να πάνε καλά για το πρόβλημα που αναφέρεις... μερικές φορές χρειάζεται να δοθείς για να υπάρχει αποτέλεσμα.

λυγερη είπε...

Φανούλα μου.
Σε συμμερίζομαι απόλυτα.
Αναλογίζομαι παρόμοιες περιόδους που έζησα και θα μου ήταν αδιανόητο να μπαίνω και διαδίκτυο.
Εύχομαι από καρδιάς, να είναι όλα σε καλό δρόμο τώρα, τουλάχιστον υπο έλεγχο. Γιατί είναι ουτοπία να περιμένουμε να ξυπνήσουμε ένα πρωί και το νερό να κυλά στ' αυλάκι σε απόλυτη ευθεία ,τάξη και ηρεμία.
Δυστυχώς ,ιδιαίτερα για μας, τα καθημερινά μας πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα έως πολύ δύσκολα. Τουλάχιστον να μην επιτρέπουμε επ' ουδενί να μας παίρνουν από κάτω.
Καλη νύχτα γι' απόψε γλυκιά μου και θα τα λέμε...
http://ligery.pblogs.gr
http://pygemos.blogspot.com
http://lygeri.pblogs.gr

katerina είπε...

Μας έλειψες γλυκιά μου !!η σιωπή πονάει πιο πολύ απ τα λογια ...Χαίρομαι που ειναι καλύτερα τωρα τα πράγματα και μπορείς νασαι πάλι μαζί μας.Συνέχισε νασαι δυνατή,να αποδέχεσαι τις όποιες δυσκολες καταστάσεις και να συνεχίζεις να πορεύεσαι με προσοχή χωρίς να εγκλωβίζεσαι στα προβλήματα ...υπαρχει πάντα ο κίνδυνος να γίνεις''στήλη άλατος''.Να προσέχεις λοιπον ....Καλό κουράγιο και φυσικά θα τα λέμε απο δω και περα!

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Αγαπητέ μου φίλε Παναγιώτη

Τι να πω....το αληθινό ενδιαφέρον, η ανησυχία αλλά και το πόσο ζεστά με ξαναδεχτήκατε και συ και οι άλλοι φίλοι/φίλες μουχει δώσει εκτός από συγκίνηση και χαρά και δύναμη..δύναμη για να συνεχίσω και να θυμάμαι πως ακόμα και στον τόπο μας δεν χάθηκαν όλα..γιατί υπάρχουν άνθρωποι ακόμα,και μπορώ να ελπίζω μπορούμε να ελπίζουμε και να πιστεύουμε στο καλύτερο ακόμη.
Και ναι,σου υπόσχομαι πως θα προσπαθήσω να μην το ξανακάνω ότι και να τύχει..να μην χαθώ,να μην σιγήσω..Καλό βράδυ φίλε μου και θα τα λέμε

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

:)Αγαπητέ μου Οδοιπόρε

Σε ευχαριστώ για το καλοσόρισμα.Και μένα μου λείψατε πολύ,γι'αυτό και με την πρώτη ευκαιρία επέστρεψα και ξανάρθα κοντά σας
Να ήξερες να ξέρατε όλοι με τα λόγια σας πόση ζωή πόση δύναμη ζωής μου δίνετε..το ευχαριστώ κάποιες τέτοιες στιγμές φαντάζει λίγο για να εκφράσει τα συναισθήματα μου
Νάσαι καλά Οδοιπόρε μου

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Αγαπημένη Λυγερή..

Ετσι είναι όπως τα λες ακριβώς,μεγάλος αγώνας και όπως τα ξέρεις πολύ καλά,η παντελής απουσία κοινωνικού κράτους σε κάνει να τρέχεις και να τα αντιμετωπίζεις όλα μόνος σου,προσπαθώντας να βρεις κάποια ισορροπία -έστω και προσωρινή-σε μια πολύ λεπτή κλωστή.
Ας είναι..
Καληνύχτα και σε σένα καλή μου και θα τα λέμε σε φιλώ

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Καλή μου Κατερίνα,

και μένα μου λείψατε πολύ και η χαρά μου είναι πολαπλή που ξαναβρισκόμαστε.ξανασυναντιόμαστε.Διψώ να σας ξαναδιαβάζω ξανά όλους/όλες σας,και να επικοινωνούμε.
Σε ευχαριστώ για τα λόγια σου...τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω προσεχτικά,απλά κάποιες φορές οι καταστάσεις ή κάποια συμβάντα μας υπρβαίνουν,αλλά νάμαι πάλι εδώ..
Σε ευχαριστώ και σένα και όλους για την αγάπη σας πούναι ενέργεια για ζωή.
Ναι Κατερίνα μου θα τα λέμε σε φιλώ

λυγερη είπε...

Φανούλα μου
μια καληνύχτα πέρασα ν'σ' αφήσω . Η θύμησή μου να σου κρατήσει συντροφιά
κι αύριο με το καλό.
Φιλιά
http://ligery.pblogs.gr
http://pygemos.blogspot.com
http://lygeri.pblogs.gr

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Αχ καλή μου Λυγερή

Σ'ευχαριστώ για τη σκέψη σου και το τρυφερό πέρασμα σου...θάχω μαζί μου τη θύμηση σου,νάχεις ένα καλό βράδυ,και αύριο μια γλυκειά ηλιόλουστη Κυριακή
πολλά φιλάκια

px είπε...

Έψαξα κάποιο e-mail για προσωπική επικοινωνία, αλλά δε βρήκα τίποτα. Οπότε... Λοιπόν, κάθε Παρασκευή θα ανεβάζω το καινούριο μου μυθιστόρημα στις Ιχνηλασίες. Ένας μαραθώνιος δεκατεσσάρων εβδομάδων. Αν έχεις το κουράγιο και το χρόνο, πέρνα. Ξέρεις πως η γνώμη σου θα μου είναι πολύτιμη.

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Καλημέρα Παναγιώτη

Φυσικά και θα περνώ από το blog με χαρά και πολύ ενδιαφέρον να διαβάζω το καινούργιο σου μυθιστόρημα.Μ'αρέσει στη γραφή σου ο ρεαλισμός,η ευκρίνεια,και η εύστοχη πολιτικοκοινωνική ματιά-οπτική σου.
Τα λόγια σου με τιμάνε.
Νάσαι σίγουρος πως θα τα λέμε.
Καλοτάξιδη η πορεία και του νέου σου βιβλίου νάναι.

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Παναγιώτη σου γράφω και το εμαίλ μου να το έχεις.

faniath@yahoo.com

κόκκινο μπαλόνι είπε...

Βρε καλώς την!!!!!
Μη ξανασταματήσεις! Είδα την νέα σου γραφή και ξαναλέω: Μη ξανασταματήσεις!!!
Σε φιλώ και θα τα λέμε!

Απροσπέλαστη πόλη είπε...

Καλημέρα μπαλονάκι
Καλώς σε βρίσκω
οκ,δε θα ξανασταματήσω:)

πολλά φιλιά